Oeioeioei, het kan verkeerd gaan met de externe communicatie bij professionele organisaties. De brief die ik heb weergegeven in dit blogbericht, is daar een heel goed voorbeeld van. De boodschap: train uzelf én uw medewerkers in het schrijven van brieven. Geen tijd of geld voor? Vraag dan een tekstschrijver de brief op te stellen!
De laatste tijd heb ik steeds meer moeite met de titel van mijn beroep. Tekstschrijver. Klinkt alsof ik het liefst alleen maar zo veel mogelijk tekst uit m’n toetsenbord tik. Nee, een tekstschrijver schrijft, herschrijft, corrigeert en redigeert. En is bovendien een tekstadviseur voor de opdrachtgever: hoeveel tekst is nodig, wat moet erin staan, in welke stijl, voor welk medium? Kortom: een tekstschrijver is tekstspecialist.
Zakelijke teksten behoren professionele teksten te zijn. Professioneel omdat het geschreven is in foutloos Nederlands en een vlotte stijl. Maar natuurlijk is dat niet alles. Een professionele tekst moet de doelgroep zo goed mogelijk bedienen. Daarom moet een zakelijke tekst een gelaagde tekst zijn.
Altijd heb ik moeite me aan het aantal door de opdrachtgever voorgeschreven woorden te houden. Ook vandaag worstelde ik weer met een tekst die maximaal 900 woorden mag tellen. Ik heb blijkbaar te veel te vertellen. Het is één van dingen die mij, denk ik, een goede tekstschrijver maken.
“Tekstschrijver? Maar een stukkie schrijven lukt mij ook nog wel, hoor!” Elke tekstschrijver heeft die reactie weleens gekregen wanneer ons gevraagd werd wat ons beroep is. En het is waar, natuurlijk: (bijna) iedereen kan schrijven. Maar veel minder mensen kunnen ook góed schrijven, waarmee ik vooral bedoel: in een aantrekkelijke stijl. En een tekstschrijver, die heeft stijl!
Sommige tekstschrijvers hekelen telefonische interviews. Er is namelijk een populaire mythe die stelt dat we voor 90 procent communiceren met ons lichaam, non-verbaal dus, en slechts voor 10 procent met woorden. Die stelling is onjuist. Daarom heb ik geen enkele moeite met telefonische interviews. Sterker nog: vaak geef ik daar juist de voorkeur aan. Het bespaart mij tijd, en de opdrachtgever geld.
Soms komt taal onbedoeld grappig uit de hoek. En laat zo zien dat een tekstschrijver geen overbodige luxe is. Zo ontving ik eens een nieuwsbrief met de volgende onderwerpregel: ‘Kies je niche voor de meeste kans op succes’. Tot zover geen probleem. Maar later werd ‘niche’ als werkwoord vervoegd…