Als tekstschrijver krijg je soms leuke e-mails van mensen die zich opwinden over iets taligs. Zoals een meneer die tegen zijn gemeente strijdt over een tekst op een verkeersbord. Ik strijd graag met hem mee. De tekst staat onder het verbodsbord voor vrachtauto’s, en luidt: ‘uitgezonderd aanwonenden en exploitatie aanliggende percelen’.

Bent u er nog? In dat geval: gas geven!

Toch knap om in een paar woorden de lezer zó in verwarring te brengen. Bedenk ook: dit moeten bestuurders van gemotoriseerde voertuigen in een flits kunnen begrijpen!

Nu verplaats ik me even in zo’n bestuurder. Allereerst blijf ik dan hangen bij het woord ‘aanwonenden’. Zeker, het woord bestaat en past in de context, maar komt in het dagelijkse taalgebruik niet voor. De kans is groot dat dit woord niet direct door alle automobilisten wordt begrepen.

Maar dat is niet de enige uitzondering op het verbod. Je mag namelijk óók het bord negeren wanneer je iets doet met ‘exploitatie’ van ‘aanliggende percelen’. Zelfs voor een neerlandicus bijna niet te begrijpen, maar ik neem aan dat hiermee bedoeld wordt dat vrachtverkeer dat bijvoorbeeld een winkel komt bevoorraden, door mag rijden. Denk ik.

Nog even terug naar het eerste deel, ‘uitgezonderd aanwonenden’. Als je deze boodschap analyseert, staat er feitelijk dat inwoners van het betreffende dorp naar hartenlust, zonder werkelijk doel, met een vrachtauto mogen rondrijden. Er staat namelijk nergens dat zij een doel moeten hebben om met zo’n voertuig rond te tuffen.

Wat wil de gemeente nu eigenlijk zeggen? Nou, gewoon, het zeer gebruikelijke en door iedereen te begrijpen ‘uitgezonderd bestemmingsverkeer’.